Diepzeemijnbouw: de volgende stap in grondstoffenwinning of een ecologische tijdbom?

SSara 20 januari 2024 07:47

In de zoektocht naar grondstoffen lijkt de diepzee het volgende terrein voor exploitatie. Hoewel Noorwegen het voortouw neemt in diepzeemijnbouw, zijn de potentiële ecologische gevolgen en de behoefte aan internationale regelgeving onderwerp van zorg en discussie.

Noorwegen opent de deur naar diepzeemijnbouw

Noorwegen is het eerste land dat stappen zet in de richting van diepzeemijnbouw, met als doel grondstoffen te winnen voor de energietransitie. Dit heeft echter de discussie aangewakkerd, met wetenschappers en milieuactivisten die vrezen voor schade aan kwetsbare onderwater ecosystemen. Deze mijnbouwmethoden maken gebruik van op afstand bestuurbare 'robotstofzuigers' die kilometers diep de oceaan in duiken om mineralen te verzamelen.

Een van de belangrijkste doelstellingen van diepzeemijnbouw is de winning van 'mangaanknollen'. Dit zijn aardappelvormige vulkanische gesteenten die zich in de loop van miljoenen jaren hebben gevormd op de bodem van de oceaan. Ze bevatten waardevolle metalen zoals nikkel, ijzer en kobalt, die worden gebruikt in de productie van batterijen en sommige onderdelen van windturbines.

Wetgeving voor diepzeemijnbouw: een internationale uitdaging

Noorwegen loopt voorop in het opzetten van wetgevingskaders voor diepzeemijnbouw. Ondanks de aangenomen wetgeving in Noorwegen, zijn er tot heden nog geen internationale regels voor diepzeemijnbouw. De Internationale Zeebodemautoriteit, een orgaan van de Verenigde Naties, werkt momenteel aan een regelgevend kader. Landen zoals het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland, en verschillende natuurorganisaties pleiten echter voor een tijdelijk verbod op diepzeemijnbouw totdat er meer wetenschappelijk inzicht is in de potentiële impact op de ecosystemen.

Ecologische risico's van diepzeemijnbouw

Critici, waaronder het Wereld Natuur Fonds, waarschuwen voor de risico's van onherstelbare schade aan de zeebodem en de mogelijke gevolgen voor het klimaat. De diepzee herbergt een rijke biodiversiteit en de soorten die er leven kunnen honderden jaren oud worden. Schade aan deze ecosystemen zou langzaam herstellen, wat potentiële lange termijn gevolgen kan hebben voor het klimaat en de biodiversiteit.

Volgens het Internationaal Energieagentschap zal de vraag naar metalen zoals kobalt en nikkel de komende twintig jaar met 70 procent stijgen. Dit wordt onder meer gedreven door de toenemende vraag naar batterijen voor elektrische voertuigen, zonnepanelen en windturbines. Hoewel diepzeemijnbouw een mogelijke bron van deze metalen kan zijn, waarschuwt het agentschap ook voor het gebrek aan wetenschappelijk inzicht in de impact van diepzeemijnbouw.

Alternatieven voor diepzeemijnbouw: landmijnbouw en recycling

Critici, waaronder het Wereld Natuur Fonds, beweren dat de benodigde metalen ook op het land gewonnen kunnen worden, met minder milieurisico's. Hoewel landmijnbouw ook zijn eigen milieueffecten heeft, zoals ontbossing en schendingen van mensenrechten, heeft het de voordelen van betere monitoring en mogelijk ingrijpen als er problemen ontstaan. Daarnaast kan de vraag naar deze metalen met 58 procent worden verlaagd door in te zetten op recycling en duurzamere technologieën.

Meer artikelen

Lees ook

Hier zijn een aantal interessante artikelen op andere sites uit ons netwerk.